Tworzę fotografie, które opowiadają historie i uchwycają to, co naprawdę ważne.
Po latach nie będziecie pamiętać ustawionych kadrów.
Będziecie pamiętać jak tata nie wytrzymał podczas przemówienia.
Jak babcia tańczyła do piosenki, której podobno „nie zna”.
Jak patrzyliście na siebie chwilę przed powiedzeniem „tak”.
I właśnie dlatego chcę, żeby Wasz reportaż był pełen takich momentów.
Jestem obok, ale nie wchodzę Wam w drogę.
Moja praca zaczyna się od obserwowania.
Patrzę, kto ukradkiem ociera łzę podczas ceremonii.
Kto śmieje się najgłośniej.
Kto przed wejściem na salę bierze głęboki oddech.
Ktoś właśnie powiedział coś głupiego i cała rodzina wybuchnęła śmiechem.
Storytelling • Detale • Ziarno
Hej! Z tej strony Gabi
Fotografuję śluby, ale przede wszystkim ludzi, emocje i wszystko to, co dzieje się pomiędzy.
Lubię, kiedy reportaż ślubny nie wygląda jak plan zdjęciowy. Kiedy ktoś śmieje się trochę za mocno, ktoś inny ociera łzę, a sukienka gdzieś się plącze. To właśnie z takich momentów najczęściej powstają moje ulubione zdjęcia. Chcę, żebyście mogli kiedyś wrócić do tych zdjęć i nie tylko zobaczyć jak wyglądaliście, ale przede wszystkim przypomnieć sobie, jak się wtedy czuliście.
Ponadczasowość w fotografii
W fotografii najbardziej uwielbiam emocje, światło i nieoczywiste kadry – welon, który odczepił się w trakcie przysięgi czy potknięcie się w trakcie pierwszego tańcu i wybuch śmiechu.
Lubię ziarno, rozmycie, ruch, trochę nieporządku i zdjęcia, które nie zawsze są oczywistym wyborem. Ostatnio pokochałam też fotografię analogową, bo ma w sobie coś, czego nie da się do końca zaplanować. Ten charakter, przypadek i małe niedoskonałości sprawiają, że każde zdjęcie jest wyjątkowe.
A jak wygląda współpraca ze mną?
Zależy mi, żebyście od początku czuli się swobodnie. Nie musicie umieć pozować i naprawdę nie oczekuję, że będziecie wiedzieć, co zrobić przed obiektywem. Przed ślubem rozmawiamy o Waszych planach, poznaję Waszą historię i tłumaczę, jak wygląda nasza współpraca od momentu podpisania umowy aż po oddanie gotowego reportażu. A potem przychodzi dzień ślubu i po prostu jestem obok.
